W najprostszej formie, w reakcji z fenolem daje kwas p-hydroksytrifenylooctowy, który w wyniku dekarboksylacji przekaształca się w p-hydroksytrytanol: 500px
Związek ten został przekształcony w chlorek p-metoksytrytylu, z którego w wyniku eliminacji chlorku metylu powstał difenylochinometan, znany później jako p-fukson: 300px
Zamiana fenolu na bardziej rozbudowane pochodne pozwoliła na uzyskanie szeregu analogicznych związków: 360px
Inną klasą aromatycznych związków wielopierścieniowych uzyskanych przez grupę Bistrzyckiego były , powstające w reakcji pochodnych ftalowych, np. kwasy ftaloaldehydowego i fenolu: 600px
Interesujące rezultaty dały też prace nad kwasem tiobenzylowym, który w reakcji z aldehydami dawał pochodne . Np. produktem reakcji z benzaldehydem był 2,4,4-trifenylo-1,3-oksatiolan-5-on, który pod wpływem stężonego kwasu siarkowego dekarboksylacji i przegrupowaniu do 9-fenylo-9H-tioksantenu: 300px
Związki te stanowiły nową klasę pochodnych antracenu z mostkowym atomem siarki.
Lista prac
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szwajcarscy chemicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu we Fryburgu (Szwajcaria) Kategoria:Zmarli w 1936 Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Naukowcy polskiego pochodzenia Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu