Czasem stosuje się otwieranie centralne, ale jest to stosowane prawie wyłącznie w tramwajach.
Ogrzewanie w wagonach thumb|Przebudowa na wagon techniczny „Elektryczne Podgrzewanie Wagonów Osobowych” (Poznań) Pierwszym systemem ogrzewania w wagonach pasażerskich były tak zwane gorące podnóżki, czyli blaszane zbiorniki mające około 20 litrów pojemności, obite tkaniną. Zbiorniki te były napełniane wodą na stacjach. System ten był stosowany do około 1910 roku. Gorące podnóżki były bardzo nieergonomicznym rozwiązaniem; dodatkowo wymagały częstych uzupełnień wody, powodując przestoje pociągów.
Kolejnym systemem ogrzewania (stosowanym głównie na liniach lokalnych) były piece. System ten był możliwy do zastosowania w wagonach bezprzedziałowych i polegał na zastosowaniu pieca z żeliwa. Podstawową wadą tego rozwiązania było nierównomierne ogrzewanie przedziału. Dodatkowo potrzebny był dodatkowy palacz. System ten był stosowany nawet do lat 50. XX wieku. Jednakże w końcowej fazie tylko w wagonach gospodarczych i technicznych.
Ogrzewanie gazowe w wagonach osobowych było stosowane bardzo krótko, gdyż było niebezpieczne i dość drogie. System ten polegał na stosowaniu kilku małych grzejników gazowych połączonych z piecem gazowym.