Jego bezpośrednimi współpracownikami zostali: kpt. Józef Pawlak, por. rez. Łukasz Kumor i ppor. Stanisław RumanPawlak Józef, Pięć lat w szeregach Armii Podziemnej, Warszawa 1967, PAX, ss. 12-46. Już w kwietniu 1940 roku zwerbowano około 1000 osób. W tym samym czasie ruszyła prasa konspiracyjna Obwodu Kozienice – „Reduta”. W latach 1940–1942 prowadzono dalszą rozbudowę obwodu oraz przygotowywano akcje scaleniowe z innymi organizacjami konspiracyjnymi. W międzyczasie R. Bielawski awansował do stopnia majora. Stanowisko komendanta Obwodu Kozienice ZWZ-AK piastował do 12 lipca 1942 roku, kiedy to w tragicznych okolicznościach zginął w obławie Gestapo na terenie Garbatki-Letnisko. Miał 35 lat.
Jego grób znajduje się na cmentarzu parafialnym w Nasiechowicach w powiecie miechowskim.
Uwagi W odniesieniu do kpt.-mjra Bielawskiego w większości opracowań zawierających informacje o jego działalności w ZWZ-AK spotkać można imię Adam i wynika to z używania przez niego takiego pseudonimu konspiracyjnego w okresie od stycznia 1940 do czerwca 1942 roku.