dworce w Oliwie (1870), Sopocie (1868-1870), Wejherowie (1868-1870) i Lęborku. Dzięki temu Gdańsk uzyskał nowe połączenie przez Stargard z Berlinem. Linia ta kończyła się początkowo na stacji czołowej Brama Oliwska (Am Olivaer Tor) przy Bramie Oliwskiej, a następnie została przedłużona do dworca Brama Wyżynna, który zaczęto nazywać Dworcem Pomorskim (Pommerscher Bahnhof).
thumb|upright|left|Połączenia kolejowe Gdańska na mapie z 1899 W latach 1894–1900 wybudowano dworzec Gdańsk Główny. Dworzec Brama Wyżynna zamknięto w 1896 i rozebrano w czasie budowy nowego dworca. W 1905 do Gdańska dotarła kolej wąskotorowa łącząca Żuławy z Gdańskiem. W 1908 zelektryfikowano linię Gdańsk-Tczew za: „Gazeta Toruńska”, nr 83, 9 kwietnia 1908 r.. Na początku 1914 w mieście istniały linie kolejowe w trzech kierunkach: do Pruszcza Gdańskiego, Sopotu i Nowego Portu. 1 maja 1914 nastąpiło otwarcie jednotorowej linii w kierunku Starej Piły.
thumb|Pozostałości pierwszej stacji kolejowej w Gdańsku, 2010 Do I wojny światowej regionalne przewozy kolejowe były ograniczone do najwyżej czterech par pociągów, w tym również towarowo-osobowych.