Po wojnie sześciodniowej Rumunia utrzymywała stosunki dyplomatyczne z Izraelem. Rumunia była jedynym państwem należącym do Układu Warszawskiego, który nie zerwał relacji dyplomatycznych z Izraelem. Decyzja ta miała podłoże finansowe – Izrael reprezentujący wszystkich Żydów zgodził się na przyjęcie rumuńskiej gminy żydowskiej w zamian za pomoc finansową. Pieniądze z wymiany trafiły do tajnych kont bankowych należących do Ceaușescu. Jednocześnie Ceaușescu pozbył się nielubianej grupy społecznej oraz korzystał z jej miejsc pracy, domów i mieszkań, nadal będąc odbieranym na arenie międzynarodowej jako obrońca praw człowieka. Podobna umowa obowiązywała podczas rządów Gheorghiu-Deja, ale wówczas Izrael płacił technologiami, a nie twardą walutą.
W 1969 roku Nicolae Ceaușescu zdecydował się na zaprzestanie szkolenia oficerów wojska i służb specjalnych w Związku Radzieckim. Nowo wyszkoleni oficerowie mieli kontakt z armią radziecką w ramach Układu Warszawskiego.
Pomimo przeciwstawiania się Układowi Warszawskiemu Nicolae Ceaușescu i Leonid Breżniew utrzymywali poprawne relacje i ufali sobie w strategicznych kwestiach politycznych. Dzielące ich różnice wyjaśniali podczas wspólnych polowań.