Polityka zagraniczna W latach 60. zakończył aktywne członkostwo w Układzie Warszawskim (pomimo tego, Rumunia pozostała członkiem Układu do czasu jego rozwiązania w 1991 roku). Nicolae Ceaușescu odmówił uczestnictwa w ataku na Czechosłowację w ramach sił Układu Warszawskiego, a następnie otwarcie potępił to posunięcie (w dniach 15–17 sierpnia, kilka dni przed interwencją, Ceaușescu przebywał z wizytą przyjaźni w Pradze, gdzie podpisał układ o przyjaźni i pomocy wzajemnej). Ceaușescu zdecydował wówczas o utworzeniu Gwardii Patriotycznej, która miała bronić kraju przed Związkiem Radzieckim. Sam Nicolae Ceaușescu wówczas uważał, że za decyzję wobec Czechosłowacji otrzyma Pokojową Nagrodę Nobla. Przywódca Rumunii nie podzielał jednak poglądów Alexandra Dubčeka, a jego postawa wynikała z niechęci do Związku Radzieckiego (ponadto Ceaușescu wychodził z założenia, że każdy kraj komunistyczny powinien samodzielnie decydować o swojej drodze rozwoju). Według rumuńskiego ambasadora w Paryżu Victora Dimitriu Ceaușescu uzgadniał decyzje z Moskwą.