Brehm, 1823 – świergotek skandynawski – Skandynawia do północno-zachodniej Rosji. Autorzy Handbook of the Birds of the World i Clements Checklist of Birds of the World wyróżniają jeszcze trzeci podgatunek (IOC i AviList wliczają tę populację do podgatunku nominatywnego): A. petrosus kleinschmidti E.J.O. Hartert, 1905 – Wyspy Owcze oraz szkockie wyspy: Szetlandy, Orkady, Fair Isle i St Kilda.
Morfologia Długość ciała 16–17 cm, masa ciała 18–32 g.
Wyglądem i wielkością podobny do siwerniaka. Samice są podobne do samców.
Ekologia i zachowanie mały|Jajo z kolekcji muzealnej Biotop Gniazduje w pobliżu skalistych wybrzeży i na wyspach z niską roślinnością. Czasami może gniazdować w głębi lądu, np. na wyspach St Kilda w Szkocji, lub w pobliżu jezior słodkowodnych. Zimuje na skalistych wybrzeżach, w pobliżu słonych bagien, w ujściach rzek, a czasem w głębi lądu, w pobliżu słodkowodnych jezior i rzek. Zachowanie Jest to ptak terytorialny, gniazdujący w samotnych parach. Zimą tworzy grupy lub większe stada i jest bardziej towarzyski. Duża część populacji jest osiadła i nie oddala się daleko od swego terytorium. Żeruje wśród skał, traw i roślinności na wybrzeżach. Obdziobuje kamienie i wodorosty. Chodzi i biega po ziemi, rzadko skacze. Rozród Okres lęgowy trwa od połowy marca do sierpnia, w zależności od rejonu występowania.