Szef niemieckiego Sztabu Generalnego, gen. Erich von Falkenhayn, zamierzał zakończyć wojnę, dzieląc Ententę anglo-francuską w 1916 roku, zanim jej materialna przewaga stanie się nie do pokonania. Falkenhayn planował pokonać liczne rezerwy, które Ententa mogłaby przesunąć na drogę przełamania jego sił, zagrażając wrażliwemu punktowi w pobliżu istniejącej linii frontu i prowokując Francuzów do kontrataku na niemieckie pozycje. Falkenhayn zdecydował się na atak w kierunku Verdun, aby zdobyć wzgórza nad Mozą i uczynić Verdun nie do utrzymania. Francuzi musieliby przeprowadzić kontrofensywę na terenie zdominowanym przez armię niemiecką i otoczonym masą ciężkiej artylerii, co doprowadziłoby do ogromnych strat i doprowadziłoby armię francuską na skraj załamania. Brytyjczycy mieli wtedy przyjść na pomoc z pospiesznie przygotowaną ofensywą i ponieść podobne straty. Falkenhayn spodziewał się, że odsiecz spadnie na południe od Arras na 6 Armię i tam zostanie rozbita. Mimo że w połowie czerwca istniała pewność, że angielsko-francuski atak na 2 Armię nad Sommą zostanie przeprowadzony, Falkenhayn wysłał tylko cztery dywizje, pozostawiając osiem w zachodniej rezerwie strategicznej.