Poczta japońska rozpoczęła swoją działalność, kiedy kraj znajdował się w izolacji (sakoku). Trzon sieci komunikacyjnej tworzyło pięć głównych gościńców zwanych łącznie Gokaidō i wiele pobocznych. Drogi te umożliwiały transport towarów i przesyłek do różnych prowincji, przy pomocy koni pociągowych (daba) i koni pocztowych (tenma)W przypadku występujących po drodze zbiorników wodnych do transportu podróżnych i towarów używano płaskodennych łodzi tenma-sen.. Z czasem, rozwój handlu doprowadził także do wprowadzenia usług finansowych. Dla sprawności działania systemu władza centralna utworzyła na wszystkich trasach stacje pocztowe (shukuba), które zapewniały możliwość odpoczynku, wyżywienie, noclegi, powierzchnię magazynową, zakup towarów, transport do kolejnych stacji i usługi niezbędne dla podróżnych z różnych warstw społecznych.
Obiekty stacji pocztowej Podróżni mogli korzystać ze stacji, zatrzymując się na odpoczynek podczas przemieszczania się po kraju.