Latem 1886 prorosyjsko nastawi oficerowie Księstwa Bułgarii dokonali przewrotu i odsunęli od sprawowania władzy księcia Aleksandra I. Tym samym Rosja uzyskała znaczny wpływ na wewnętrzną i zewnętrzną politykę kraju. Pod wpływem tego wydarzenia Lapczew związał się z grupą skrajnych nacjonalistów, na czele których stali Zacharij Stojanow, Dimityr Petkow i Dimityr Rizow; ten ostatni był szczególnie popularny wśród macedońskich emigrantów. Jednym z przedsięwzięć podjętych przez Lapczewa było zorganizowanie bandy, która pobiła konserwatywnego polityka, Todora Burmowa. W późniejszym okresie Lapczew zaprzeczał jednak swemu uczestnictwu w tym incydencie.

Po kolejnych zawirowaniach politycznych i przejęciu władzy przez Stefana Stambołowa z Partii Narodowo-Liberalnej, do której należał również Zacharij Stojanow, stosunek Lapczewa do tego ostatniego zaczął się stopniowo pogarszać. Przyczyną tego były działania rządu wymierzone w środowisko macedońskich emigrantów, takie jak zabójstwo Macedończyka majora Kosty Panicy, oskarżonego o przygotowywanie zamachu stanu, oraz skazanie latem 1888 Dimityra Ryzowa na dwa lata więzienia za publikację materiałów krytycznych wobec reżimu Stambołowa.