Knieżyca porzeczkówka (Elasmucha ferrugata) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny puklicowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Koreę i Rosyjski Daleki Wschód. Żeruje na drzewach, krzewach i krzewinkach liściastych.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1787 roku przez Johana Christiana Fabriciusa. Jako miejsce typowe wskazano Szwecję. W 1834 roku Carl Wilhelm Hahn umieścił go w nowym rodzaju Clinocoris, jednak owa nazwa rodzajowa okazała się być młodszym homonimem nazwy wprowadzonej w 1829 roku przez Carla Fredrika Falléna. W ważnym rodzaju Elasmucha umieścił go w 1864 roku przez Carl Stål, natomiast w 1909 roku George Willis Kirkaldy wyznaczył go gatunkiem typowym owego rodzaju.

Morfologia thumb|left|Imago, widok z boku thumb|left|Imago, widok od spodu Pluskwiak o ciele długości od 6 do 9 mm, ubarwionym żółtobrązowo z odcieniem czerwonorudym o zmiennej intensywności oraz z czarniawymi głową, bocznymi wyrostkami przedplecza i okrągłą plamą pośrodku tarczki. Ponadto wierzch ciała oraz spód odwłoka pokrywają liczne czarne punkty, gęstsze i wyraźniejsze niż u ukrzeńców;