Papież Benedykt XVI poświęcił cnocie nadziei encyklikę „Spe salvi”.
Protestancki teolog Jürgen Moltmann stworzył pojęcie „teologia nadziei”, której postulatem jest uczynienie tej cnoty głównym motywem chrześcijańskiej etyki i duchowościPor. .
Grzechem przeciwko nadziei jest zarówno rozpacz, jak i zuchwała wiara, czyli przekonanie o spełnieniu się obietnicy Bożej zawartej w słowie Bozym, bez posłuszeńśtwa temu słowu poprzez wiarę i miłość.
W ujęciu Jana Pawła II Według nauczania Jana Pawła II w katechezach „Mężczyzną i niewiastą stworzył ich” Wydanie watykańskie z 1986 r.: s. 275–284, 330-334, 395-397., nadzieja łączy się ściśle z tajemnicą odkupienia ludzkiego ciała, które jest jej przedmiotem, zgodnie z Listem do Rzymian 8,23-24:
Nadzieja towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów. Po grzechu pierwszego Adama, który miał wymiar nie tylko wewnętrzny, ale i „kosmiczny”, tzn. mający skutek we wszechświecie, nadzieja została zaszczepiona w serce człowieka: zło w człowieku i w świecie zostanie przezwyciężone (por. Rdz 3,15). Obietnica dana Adamowi i Ewie została już spełniona: odkupienie ciała już się dokonało w Chrystusie – ostatnim Adamie.