Hans Steinert|thumb Hans Gustav Wilhelm Steinert (ur. 10 kwietnia 1875 w Dreźnie, zm. 3 listopada 1911 w Lipsku) – niemiecki lekarz neurolog. W 1909 roku opisał dystrofię miotoniczną (choroba Steinerta).
Życiorys Grób Hansa Steinerta i rodziny Löwenheimów na Cmentarzu Południowym w Lipsku|thumb Urodził się w Dreźnie 10 kwietnia 1875 roku, jako syn prawnika Ottona Steinerta i jego żony Louise, z domu Westen. Od 1884 do 1893 uczęszczał do szkoły w Dreźnie, następnie zaczął studia medyczne i filozoficzne na Uniwersytecie w Lipsku, Uniwersytecie Alberta i Ludwika we Fryburgu Bryzgowijskim, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie Christiana-Albrechta w Kilonii. Studia ukończył w 1898 roku, tytuł doktora medycyny otrzymał po przedstawieniu pracy Über zwei Embryonalsysteme des Ovariums und über eine Dermoidzyste des Hodens. Następnie pracował w Halle (od września 1898 do końca maja 1899) u Adolfa Seeligmüllera i w Berlinie u Emanuela Mendla, a w końcu, w Lipsku, jako asystent w Instytucie Patologicznym, w prywatnej klinice Franza Windscheida i w Drezdeńskim Szpitalu Miejskim u Alfreda Fiedlera. Od kwietnia 1901 roku był na stałe zatrudniony w klinice uniwersyteckiej u Heinricha Curschmanna.