Zdecydowanie inną jest koncepcja oparta na założeniu, że granicę między Polską „A” i „B” wyznacza linia wytyczona między Suwałkami a Opolem. W tej wersji Polskę „A” stanowią tereny położone na północny zachód od linii, zaś Polskę „B” – na południowy wschód od niej. W myśl jeszcze innej koncepcji podział nie przebiega południkowo, lecz równoleżnikowo. Wynika to z faktu, że wszystkie metropolie poza Trójmiastem położone są w centralnej bądź południowej części państwa. Ze względu na silną polaryzację polityczną w Polsce, coraz częściej jako Polskę „A” klasyfikuje się byłe tereny Prus i zaboru pruskiego, w których najsilniejsze poparcie zazwyczaj ma Koalicja Obywatelska, a jako Polskę „B” byłe tereny zaborów rosyjskiego i austriackiego, w których najsilniejsze poparcie ma w większości wyborów Prawo i Sprawiedliwość. Granice tych umownych obszarów są płynne, niekiedy klasyfikacja przedstawiana jest wg obecnych województw (województwo łódzkie i województwa położone na wschód od niego, oprócz warmińsko-mazurskiego jako Polska „B”, pozostałe województwa jako Polska „A”).