Polska „A”, lepiej uprzemysłowiona, dostarczała np. około 85% krajowej produkcji energii elektrycznej i 100% stali. Gospodarka Polski „B” była w znacznie większym stopniu nastawiona na rolnictwo niż Polski „A”. W roku 1937 zaledwie 12,2% ogółu robotników zatrudnionych w przemyśle pracowało w Polsce „B”. W przybliżeniu poziom zróżnicowań w ujęciu ekonomicznym (PKB itp.) można przedstawić jako 2:1 na korzyść Polski „A”.
Nigdy niezrealizowany z powodu wybuchu wojny Plan Piętnastoletni zakładał m.in. wyrównywanie różnic w poziomie życia w różnych regionach kraju. Poprzedziła go budowa Centralnego Okręgu Przemysłowego.
III Rzeczpospolita thumb|200px|Droga ekspresowa S7 – jedna z proponowanych współcześnie linii podziału na Polskę „A” i „B” Współcześnie przyjmuje się różne koncepcje podziału kraju na Polskę „A” i „B”. Najbardziej klasyczną jest ta, którą aprobowano już w czasach II RP. Coraz częściej usłyszeć można jednak głosy o przesuwaniu się granicy między Polską „A” i „B”. Teoria (odnosząca się wprawdzie do koncepcji Wisły jako linii granicznej, ale nieco ją korygująca) zakłada, że do Polski „A” zalicza się tereny położone na zachód od drogi ekspresowej S7 (Gdańsk–Chyżne), zaś do Polski „B” – na wschód od niej.