W swej karierze naukowej specjalizował się w zakresie historii sztuki etruskiej (szczególnie malarstwa) i greckiej (głównie zdobnictwa ceramiki). Jego poszerzone zainteresowania obejmowały również analizę wpływu sztuki antycznej na nowożytną oraz poszukiwania ich inspiracji klasycznychWspomnienie pośmiertne na stronie Muzeum Narodowego w Warszawie.. W 1974 obronił dysertację doktorską w zakresie nauk humanistycznych, a 13 stycznia 1993 uzyskał habilitację na podstawie pracy La Peinture étrusque dans les recherches du XVIIIe siècle.
Był wieloletnim wykładowcą Uniwersytetu Warszawskiego (jako profesor nadzwyczajny i zwyczajny) na Wydziale Historycznym, zatrudnionym też w tamtejszym Instytucie Archeologii oraz w Zakładzie Nauk Humanistycznych Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Członek Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN.
Przez cały okres działalności zawodowej pozostawał również pracownikiem (1960–2011) Galerii Sztuki Starożytnej (później Zbiorów Sztuki Starożytnej) Muzeum Narodowego w Warszawie, kolejno sprawując funkcje od muzealnego asystenta poprzez wieloletniego kustosza galerii, aż po stanowisko kuratora zbiorów w ciągu ostatnich 10 lat pracy zawodowej(finalnie na stanowisku naukowym docenta).