W maju 1719 roku Varlet przybył do Sankt Petersburga. Otrzymał wiadomości o nowych wytycznych Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, a dotyczących wydania przez papieża dokumentów Unigenitus i Pastoralis Officii oraz o potencjalnej karze kościelnej mającej związek z udzieleniem bierzmowania na terenie Republiki Zjednoczonych Prowincji. Dominique Marie Varlet nie zdając sobie sprawy z konsekwencji zignorował te informacje. Nie podjął stanowczej reakcji. Wysłał jedynie list, w którym tłumaczył Kurii Rzymskiej swoje zachowanie i wyjechał w głąb Rosji.
7 maja 1719 roku za nieposłuszeństwo Varlet został obłożony suspensą. 1 listopada 1719 roku dotarł z poselstwem francuskim do Szamake w perskiej prowincji Szyrwan, gdzie zamieszkał u jezuitów. 15 marca 1720 roku podczas pobytu w tym mieście dostarczono mu pismo biskupa Isfahanu informujące o nałożonym na nim zakazie sprawowania sakramentów, pozbawieniu uposażenia i funkcji ordynariusza in partibus infidelium. Varlet natychmiast podjął podróż powrotną do Europy, aby apelować w Kurii Rzymskiej o cofnięcie tej decyzji.