Pachtusow ze swoją grupą został zabrany przez kupca Czełuzgina i wrócił do Archangielska 7 października, gdzie po miesiącu zmarł.

Po zebraniu i opracowaniu materiałów z pierwszej wyprawy Cywolki i Pachtusowa na Nową Ziemię, zorganizowano następną. Jej dowódcą naukowym został profesor Karl Ernest von Baer, badacz przyrody. Z Archangielska wyruszono 19 czerwca 1837 roku na dwóch statkach: szkunerze „Krotow” i statku rybackim „Swiatoj Jenisiej”. 17 lipca statki dotarły do cieśniny Matoczkin Szar oddzielającej wyspę północną od południowej archipelagu Nowa Ziemia. Podczas trwającego półtora miesiąca pobytu na Nowej Ziemi, prowadzono badania geologiczne, botaniczne i zoologiczne. Grupa naukowa Baera zebrała 130 gatunków roślin i 70 okazów fauny. Niezależnie od prac Baera, Cywolka dokończył opisu cieśniny Matoczkin Szar i prowadził obserwacje meteorologiczne, hydrograficzne oraz magnetyczne. Materiał zebrany przez Augusta Cywolkę spotkał się z dużym uznaniem kół naukowych. Dzięki jego pracy H. W. Dove wykazał, że Prąd Zatokowy dociera nie tylko, jak dotąd przypuszczano, do Morza Barentsa, ale dochodzi aż do zachodnich brzegów Nowej Ziemi.