Służba uzbrojenia – służba administracyjna Wojska Polskiego II RP wyspecjalizowana w zaopatrywaniu Sił Zbrojnych we wszelkiego rodzaju broń, amunicję, środki gazowe, sprzęt uzbrojenia i środki ich konserwacjiArt. 2 pkt 1 dekretu Naczelnego Wodza z dnia 20 marca 1921 r. o administracji Siły Zbrojnej (Dziennik Rozkazów Wojskowych z 1921 r. Nr 15, poz. 295)..
Zadania zaopatrzenie sił zbrojnych w sprzęt uzbrojenia, broń, amunicję i materiały walki oraz środki ich konserwacji; naprawa i remont; przeprowadzanie badań mających na celu ulepszenia w dziedzinie uzbrojenia; fachowy nadzór nad utrzymaniem sprzętu uzbrojenia w formacjach wojskowych.
Do wypełnienia swych zadań, służba uzbrojenia posiadała specjalistyczny personel i budżet, wydzielony z ogólnego budżetu wojska oraz wydzielone zakłady.
Poza właściwym personelem służby uzbrojenia w skład wchodzili również oficerowie innych specjalności.
Personelem kierującym, z punktu widzenia administracji, byli (poza ministrem spraw wojskowych względnie szefem departamentu artylerii i służby uzbrojenia) szefowie służb uzbrojenia okręgów korpusów, będący równocześnie szefami artylerii okręgów korpusów.