Organy centralne Ogólne kierownictwo sprawował minister spraw wojskowych, którego doradcą w tej dziedzinie był szef Departamentu Artylerii i Służby Uzbrojenia. Do organów tych należały również centralne zakłady służby uzbrojenia.
Większość zakładów należała do kategorii "centralnych zakładów służby uzbrojenia", celem zapewnienia jak największej skuteczności działania tej służby w czasie wojny. Zakłady te podzielone były na 3 kategorie. typ I (zbrojownie i kadry warsztatów amunicyjnych) typ II (centralne składy broni i centralne zakłady amunicji oraz Centralny Zakład Gazowy Nr 1 w Zegrzu i Centralny Zakład Gazowy Nr 2 w Krakowie) typ III (Centralna Szkoła Zbrojmistrzów w Warszawie, Centralna Szkoła Gazowa w Warszawie)
Zadania zbrojowni: Wyrób nieskomplikowanych przedmiotów i części zapasowych broni. Wykonywanie napraw sprzętu artyleryjskiego oraz broni, które nie mogły być naprawione w oddziałach wojskowych. Montaż broni, wytwarzanej w wytwórniach krajowych lub zagranicznych. Rozdzielanie materiałów uzbrojenia według instrukcji ministra (szefów artylerii i uzbrojenia okręgów korpusów).