W 1919 wziął udział w powstaniu wielkopolskim, m.in. brał udział w zdobyciu Nowego Tomyśla. Pod Trzcielem zdobył niemiecki samolot bombowy, biorąc do niewoli jego załogę. Ponownie ranny zmuszony został do rezygnacji ze służby frontowej. W latach 1919–1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej na froncie białorusko-litewskim. Za wyprowadzenie z okrążenia pod Trokami dowodzonego przez siebie II batalionu został odznaczony Orderem Wojskowym Virtuti Militari V klasy. 20 lipca 1920 w walkach pod Grodnem został ranny. Od czerwca 1921 jako ochotnik wziął udział w III powstaniu śląskim. Przeniesiony do rezerwy 31 maja 1923 w stopniu kapitana.
Po zakończeniu służby wojskowej zamieszkał w Buku, gdzie kierował Spółdzielnią Rolniczo-Handlową „Rolnik”. W 1934 jako kapitan ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 zajmował 484. lokatę na liście starszeństwa oficerów pospolitego ruszenia piechoty. Pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto z przydziałem mobilizacyjnym do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII. Był „przewidziany do użycia w czasie wojny”.