(brygady jazdy), odnośnie do podległych im oddziałów. prowadzenie ewidencji zapotrzebowań na materiały sanitarne i uzupełnienie materiałów sanitarnych w obrębie swego rejonu, prowadzenie statystyki zdrowotnej swego rejonu.
Kierownik rejonu sanitarnego podlegał bezpośrednio szefowi sanitarnemu okręgu korpusu i posiadał prawa dowódcy pułku.
Kierownik Rejonu Sanitarnego zarządzał: etatowym personelem, stanowiącym razem z nim odnośne kierownictwo rejonu sanitarnego; szpitalem rejonowym i ewentualnie jego filią; kredytami, przekazywanymi przez szefa sanitarnego okręgu korpusu.
Minister spraw wojskowych rozkazem O. I. Szt. Gen. 3965 Org., ogłoszonym 8 kwietnia 1924, polecił właściwym dowódcom okręgów korpusów z dniem 15 kwietnia 1924 zlikwidować 18 kierownictw rejonów sanitarnych (Warszawa, Łomża, Lublin, Równe, Kowel, Wilno, Łódź, Kraków, Lwów, Kalisz, Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Siedlce, Baranowicze, Brześć n/Bugiem, Przemyśl, Jarosław), a pozostałych 12 zredukować o etat pisarza (sierżant), „jednej siły cywilnej”, woźnicy, 2 koni taborowych i bryczki.