Działalność zawodowa w Warszawie W 1819 przyjechał do Warszawy na zaproszenie Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych jako znany już rzemieślnik, specjalizujący się w wyrobach metalowych. Osiadł na stałe w Królestwie Polskim i został protoplastą polskiej gałęzi rodziny, związanej z przemysłem metalowym. Zaczynał od niewielkiego warsztatu brązowniczego, korzystał z pomocy rządu Królestwa Polskiego i przywilejów przysługujących w tym czasie cudzoziemskim rzemieślnikom. W 1819 na mocy zawartej umowy zobowiązał się, wraz ze swym współpracownikiem – V. Zierem, założyć i prowadzić zakład brązowniczy. W tym celu otrzymał pożyczkę w wysokości 19 200 złp. oraz prawo do bezpłatnego użytkowania lokalu przez trzy lata. Na początku 1820 uruchomił w Warszawie przy ul. Długiej (w budynku dawnego zakonu ojców paulinów) firmę pod nazwą “Warszawska Fabryka Bronzów” (pisownia oryginalna).