W grudniu 1942 legioniści zostali wycofani do Bawarii, gdzie dokonano reorganizacji i uzupełniono stany osobowe. W styczniu 1943 brali udział w wiecu w celem propagowania swoich idei i nakłonienia nowych ochotników. W czerwcu 1943 utworzyli brygadę szturmową Walonia w sile ok. 1600 żołnierzy i zostali wcieleni do Waffen-SS. W październiku 1943 oficer wywiadu Inspektoratu Armii Krajowej Rzeszów ppor. Mieczysław Wałęga stwierdził obecność ciężkich czołgów Legionu Walońskiego z hiszpańską obsługą na poligonie SS Heidelager w Pustkowie pod DębicąRaport wywiadowczy ppor. Mieczysława Wałęgi ps. „Jur” z 16 listopada 1943 r. (AAN), k. 2 , [w:] .

W listopadzie 1943 brygada znajdowała się na południowym froncie wschodnim w składzie 5 Dywizji Pancernej SS „Wiking”. Léon Degrelle nawiązał przyjaźń z jej dowódcą SS-Obergruppenführerem Felixem Steinerem, będąc pod wrażeniem etosu Waffen-SS. Brali udział w przebijaniu się z w lutym 1944. Po śmierci Lipperta dowództwo brygady przejął Degrelle. Z około dwóch tysięcy ludzi przybyłych w listopadzie 1943 nad Dniepr pozostało po wyjściu z kotła 18 lutego 1944 632 żołnierzy (straty bezpowrotne 35%). Procentowo były to największe straty poniesione przez jednostki walczące pod Czerkasami.