W marcu 1942 dowództwo z rąk Pauly'ego przejął odznaczony po bitwie Żelaznym Krzyżem kpt. Georges Tchekoff (Gieorgij Czechow), biały Rosjanin, b. oficer rosyjskiej marynarki wojennej, awansowany następnie na majora, zaś na początku kwietnia – kpt. Lucien Lippert. Przybyły uzupełnienia z Belgii w postaci nowych ochotników reksistowskich, a białorosyjscy oficerowie Legionu sformowali z jeńców radzieckich Rosyjski Oddział Pomocniczy Legionu Walońskiego w sile kilku plutonów. W maju Degrelle awansował na stopień porucznika. Legion przydzielono wówczas niemieckiej 68 Dywizji Piechoty, zaś w czerwcu – do 97 Dywizji Strzelców Górskich. Od lipca Walonowie walczyli nad Donem, ponosząc duże straty. Za wspólne walki z dywizją górską weterani wehrmachtowskiego 373 batalionu walońskiego mieli prawo do noszenia odznaki wojsk górskich w postaci szarotki. Jesienią trafili na północny Kaukaz, gdzie ochraniali linie zaopatrzeniowe, uczestnicząc jedynie w niewielkich starciach.