Ponadto zakupy objęły dzieła artystów zagranicznych, przede wszystkim obrazy francuskich impresjonistów (m.in. Claude Monet Alfred Sisley, Edgar Degas) i nabistów (m.in. Édouarda Vuillarda, Pierre’a Bonnarda). Kolejny dyrektor, Gustav Pauli, działający w latach 1914–1933, wzbogacił i uporządkował zbiory rycin oraz gabinet numizmatyczny. Po dojściu Hitlera do władzy (dyrektorem zbiorów Kunsthalle był architekt wnętrz prof. Maetzig) część zbiorów (głównie dzieła niemieckiej awangardy) uznana za dzieła sztuki zdegenerowanej została skonfiskowana. Po wojnie dział sztuki nowoczesnej został poszerzony.
Obecnie kompleks hamburskiego Kunsthalle tworzą trzy gmachy: Kuppelbau – modernistyczny budynek z elementami architektury typowej dla neoklasycyzmu. Powstał w latach 1912–1921 według projektu architekta Fritza Schumachera. Charakterystyczna kopuła wieńcząca główną elewację nadała nazwę całemu budynkowi. Wewnątrz znajdują się zbiory sztuki dawnej. Backsteinbau – monumentalny ceglany budynek wzniesiony w stylu eklektycznym wg projektu Georga Theodora Schirrmachera i Hermanna von der Hude w latach 1863–1869. Sale mieszczą ekspozycje dzieł sztuki głównie XIX w. Galeria sztuki współczesnej – Galerie der Gegenwart – dzieło niemieckiego architekta Oswalda Mathiasa Ungersa w formie kubicznej bryły. Budynek ten otwarto w 1995.