Carl Weigert (ur. 19 marca 1845 w Münsterbergu, zm. 5 sierpnia 1904 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki lekarz patolog, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu w Lipsku, dyrektor Instytutu Patologiczno-Anatomicznego we Frankfurcie nad Menem, tajny radca sanitarny.
Życiorys Urodził się w Münsterbergu (dzisiejsze Ziębice) jako syn Eduarda Salomona Weigerta (1811–1882) i Therese Weigert z domu Weigert (1815–1892)Karl Weigert Family Collection s. 3. Jego ojciec był hotelarzem. Carl miał brata Ludwiga (1842–1912) i siostrę Malvine (1841–1914) zamężną za Maxem Cohnem. Z rodziną Weigertów spokrewniony był Paul Ehrlich. Jego bratankiem był też biochemik Fritz Weigert (1876–1947).
Uczył się w Gimnazjum Marii Magdaleny we Wrocławiu. Studiował w na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, Uniwersytecie Wiedeńskim i Uniwersytecie we Wrocławiu, w 1868 został doktorem medycyny. Brał udział w wojnie francusko-pruskiej jako chirurg, po czym rozpoczął praktykę we Wrocławiu, gdzie był asystentem Heinricha Waldeyera;