Oposek wielkooki, oposik wielkooki (Marmosa robinsoni) – gatunek niewielkiego ssaka z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae), przypominającego ryjówkę.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1898 amerykański ornitolog Outram Bangs nadając mu nazwę Marmosa robinsoni. Miejsce typowe to El Valle de Espírito Santo (), na wysokości około 200 m n.p.m., wyspa Margarita, Nueva Esparta, Wenezuela. Holotyp to skóra i czaszka dorosłego samca (sygnatura MCZ B7749, Muzeum Zoologii Porównawczej w Cambridge) odłowiony 12 lipca 1895 roku przez Wirta Robinsona.
M. robinsoni należy do podrodzaju Exulomarmosa i jest taksonem siostrzanym M. xerophila. Wcześniej rozpoznano do dziewięciu podgatunków, a analizy oparte na danych genetycznych i morfologicznych potwierdzają uznanie M. simonsi i M. isthmica za odrębne gatunki. Na podstawie tych danych nie ma wskazania do wyodrębniania podgatunków M. robinsoni; w takim ujęciu autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.