Całkowita zawartość wapnia w organizmie człowieka wynosi 1,4–1,66% masy ciała, z czego 99% występuje w postaci związanej w kościach (hydroksyapatyty), natomiast pozostała część występuje w postaci zjonizowanej w płynie śródkomórkowym oraz pozakomórkowym i pełni szereg ważnych funkcji: aktywator enzymatyczny; przekaźnik wtórny – kinazy białkowe; przewodzenie impulsów bioelektrycznych; udział w krzepnięciu krwi; udział w skurczu mięśni szkieletowych, gładkich i mięśnia sercowego; udział w reakcjach zapalenia, regeneracji i proliferacji; udział w wydzielaniu hormonów zwierzęcych i neurotransmiterów oraz gruczołów zewnątrzwydzielniczych; obniża stopień uwodnienia koloidów komórkowych.
Poziom wapnia w surowicy krwi zależy od: ilości wapnia w pożywieniu; stopnia wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym; stopnia wydalania wapnia z moczem. thumb|300px|Główne gruczoły odpowiedzialne za homeostazę wapnia Główne hormony wpływające na homeostazę wapnia to: parathormon, kalcytonina i 1α,25(OH)2-witamina D.
Zalecane dzienne spożycie wapnia wynosi:
Dzieci i młodzież 1-6 miesięcy 210 mg; 6 do 12 miesięcy: 270 mg; od 1 do 3 lat: 500 mg; od 4 do 8 lat: 800 mg; od 9 do 18 lat: 1500 mg.