11 dywizjon artylerii najcięższej motorowej (11 dan) – zmotoryzowany pododdział artylerii najcięższej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Zmobilizowany został przez 1 pułk artylerii najcięższej.
11 dan w kampanii wrześniowej Mobilizacja Został zmobilizowany w I rzucie mobilizacji powszechnej przez 1 pułk artylerii najcięższej 4 września z przeznaczeniem dla Armii „Prusy”. Osiągnął stan osobowy 19 oficerów i 661 podoficerów i szeregowych. Dywizjon składał się z trzech baterii uzbrojonych w dwa 220 mm moździerze wz. 1932, łącznie 6 dział, 3 ckm, 33 ciągniki C7P, samochodów: 15 osobowych, 39 ciężarowych i 37 specjalnych, 12 motocykli i 4 kuchnie polowe.
Działania bojowe 4 września 1939 roku 11 dywizjon artylerii najcięższej rozkazem Sztabu Naczelnego Wodza został zadysponowany jako wsparcie dla Armii „Modlin”. Wieczorem 4 września wyjechał do Modlina. O świcie 5 września został zaatakowany przez samoloty niemieckie w Łomiankach, po czym dotarł do Modlina. Zajął stanowiska koło miejscowości Bielany i 5 września wieczorem osiągnął gotowość do otwarcia ognia. Był na stanowiskach ostrzeliwany przez niemieckie samoloty myśliwskie. 6 września na rozkaz dowódcy obrony Modlina zajął stanowiska w Kazuniu Niemieckim.