Od 15 września został podporządkowany dowódcy XIII Brygady Piechoty płk. Wacławowi Szalewiczowi, który przygotowywał obronę Chełma. 16 września 11 dan zajął stanowiska ogniowe w rejonie lasu Podborcze. Do walki nie doszło. Nocą 17/18 września odjechał do rejonu Hrubieszowa. Następnie na rozkaz gen. bryg. E. Przedrzymirskiego-Krukowicza, 20 września przemieścił się wraz z XIII BP w kierunku Tomaszowa Lubelskiego. 23 września dywizjon jechał za 43 pułkiem piechoty z Łaszczowa na Werechanie. Na skraju wsi Werechanie piechurzy 43 pp napotkali silny opór oddziałów niemieckiej 28.DP. 11 dan zajął stanowiska ogniowe i wsparł natarcie ostrzeliwując las między Werechaniami i Wieprzowem, efektem ostrzału 128 kg pociskami półpancernymi było oddziaływanie psychologiczne na niemiecką piechotę, która wycofała się z dwóch wymienionych miejscowości oraz z Pawłówki i Podhorców. 23 września przed świtem dywizjon zajął nowe stanowiska ogniowe koło gajówki Maziarnia, na południe od Werechań. Od godzin porannych moździerze kal. 220 mm ostrzeliwały stanowiska niemieckiej 28.DP w rejonie Tarnawatki. Doszło do pojedynku artyleryjskiego pomiędzy 11 dywizjonem a artylerią niemiecką, w trakcie którego grupa niemieckich czołgów dokonała wypadu na stanowiska postojowe pojazdów 2 baterii, niszcząc je wszystkie.