mały|Krucyfiks Imervarda mały|Imervard me fecit - inskrypcja na krucyfiksie mały|Widok z profilu Krzyż Imervarda (niem. Imervard-Kreuz) – drewniany krucyfiks pochodzący z przełomu VIII/IX wieku. Znajduje się wewnątrz romańskiej Katedry Św. Błażeja w Brunszwiku.
Rys historyczny Krucyfiks Imerwarda wiązany jest z dawnym ołtarzem Świętego Krzyża poświadczonym według źródeł pisanych w 1150. Dawny ołtarz znajdował się na osi katedry, podobnie jak tumba Henryka Lwa i Matyldy oraz fundacje pary książęcej: ołtarz NMP i świecznik siedmioramienny. O znaczeniu krucyfiksu decydowały także umieszczone wewnątrz relikwie takiej rangi jak fragment korony cierniowej i relikwia Krwi Pańskiej, ponadto, według danych z 1881 znaleziono 30 rozmaitych pamiątek po świętych. Dzieło to było wielokrotnie przenoszone do różnych miejsc katedry. W połowie XVII w. krucyfiks został przeniesiony do krypty, w 1861 do wnętrza westwerku, a następnie umieszczony został w absydzie północnego transeptu. Podczas II wojny światowej dzieło ewakuowano, powróciło do świątyni w 1956.