Gracjan Józef Piotrowski ps. „Szczyrzecki” (ur. 28 września 1724 w Woli Soleckiejwedług innych źródeł Piotrowski urodził się w Sandomierzu – , 22 sierpnia 1785 w Lesku) – polski duchowny rzymskokatolicki, pijar, pedagog, pisarz, publicysta, kaznodzieja, poeta, satyryk.
thumb|240px|Epitafium Gracjana Józefa Piotrowskiego w kościele w Lesku Życiorys Urodził się 1724 na ziemi sandomierskiej, w rodzinie szlacheckiej jako Józef Piotrowski. Pierwsze nauki pobierał w szkołach pijarów. 5 października 1749 wstąpił do zakonu pijarów w Podolińcu. Nowicjat odbył w Podolińcu, na Spiszu i przyjął imię Gracjan (od świętego Chryzystoma).
Był profesorem szkół Komisji Edukacji Narodowej, wychowanek i profesor szkół pijarskich, zagorzały orędownik w walce o naprawę obyczajów. W latach 1761–1762 został profesorem gramatyki w Podolińcu, odbywając wcześniej (1752-1755) studia zakonne humanistyczno-filozoficzne w Międzyrzeczu Koreckim. W tym okresie był nauczycielem najniższej klasy w Wieluniu (1756), a następnie w Warszawie (1757). Po studiach, przystąpił do pracy nauczycielskiej (ucząc w roku 1758 składni i gramatyki w Łukowie, a w latach 1759-1761 retoryki w Szczuczynie Mazowieckim). W latach 1761–1763 studiował teologię w Warszawie.