Od roku 1763 był prefektem szkół pijarskich w Łowiczu, później nauczycielem filozofii i teologii w Collegium Nobilium pijarów w Warszawie, a w latach 1770-1774 współpracownikiem "Monitora".
W roku 1772 Gracjan Piotrowski został przeniesiony przez władze pijarskie z Warszawy do Góry Kalwarii, gdzie został superiorem domu zakonnego, a następnie rektorem kolegium pijarskiego. W roku 1780 Gracjan Piotrowski zakończył pracę w Górze Kalwarii i przeniósł się do szkoły pijarskiej w Rzeszowie. Pełnił przez 3 lata obowiązki rektora tamtejszego kolegium. W roku 1783, gdy nastąpiła kasata zakonu pijarów, szkoła w Rzeszowie została rozwiązana, przybył do Leska, aby przez trzy lata sprawować obowiązki duszpasterskie i tamtejszego proboszcza. Zmarł 22 sierpnia 1785 i został pochowany w podziemiach leskiego kościoła. Zostało tam ustanowione jego epitafium.
Twórczość Dorobek literacki Gracjana Piotrowskiego obejmuje kazania, utwory satyryczne i publicystyczne, ody łacińskie. W roku 1770 wydał drukiem swe Kazania w piątki Postu Wielkiego, następnie ogłosił Kazania przeciwko zdaniom i zgorszeniom wieku naszego... w 1772.