Po wybuchu II wojny światowej BLZCh „Wrabcza 1” opowiedział się przeciwko przystąpieniu Bułgarii do koalicji hitlerowskiej. Rząd Bogdana Fiłowa zdecydował jednak inaczej i w 1941 kraj dołączył do państw Osi. W następnych latach ludowcy pozostawali w legalnej opozycji, lecz nie zdecydowali się wstąpić do antyrządowego Frontu Ojczyźnianego, organizowanego pod egidą Bułgarskiej Partii Komunistycznej.

2 września 1944, kiedy klęska koalicji hitlerowskiej była praktycznie przesądzona, a Armia Czerwona zbliżała się do granic Carstwa Bułgarii, Konstantin Murawiew z BLZCh „Wrabcza 1” otrzymał misję utworzenia nowego rządu. Jego gabinet, w składzie którego znaleźli się także demokraci, podjął ostatnią próbę zapobiegnięcia inwazji Związku Radzieckiego, zrywając stosunki dyplomatyczne z Niemcami, a 6 września wypowiadając im wojnę. Ponadto rząd ogłosił chęć podpisania rozejmu z Wielką Brytanią i Stanami Zjednoczonymi, rozpoczął wycofywanie wojsk z terenów Jugosławii, a także przywrócił parlamentarny system sprawowania władzy. Wysiłki Murawijewa nie przyniosły pożądanego rezultatu.