5 września ZSRR wypowiedział Bułgarii wojnę, zaś cztery dni później, 9 września 1944, bojówki wspieranego przez Sowietów Frontu Ojczyźnianego przeprowadziły zamach stanu i przejęły władzę w państwie.
Bułgarski Ludowy Związek Chłopski w latach 1944–1947 Wkrótce po utworzeniu przez Front Ojczyźniany nowego rządu, w którego skład wszedł także BLZCh im. Aleksandyra Stambolijskiego, działaczy BLZCh „Wrabcza 1” współpracujących z poprzednią władzą dosięgły represje. Konstantin Murawiew i Wergił Dimow, pełniący urząd ministra spraw wewnętrznych i zdrowia publicznego w jego gabinecie, otrzymali od komunistycznego Sądu Ludowego wyroki dożywotniego więzienia. W listopadzie 1945 BLZCh „Wrabcza 1” przyłączył się do BLZCh im. Nikoły Petkowa i wspólnie z nim podjął działalność opozycyjną wobec Frontu Ojczyźnianego. Wiosną 1947 wspierani przez Stalina bułgarscy komuniści zaczęli wprowadzać władzę totalitarną i stopniowo zmusili wszystkie partie opozycyjne do zaprzestania działalności, co oznaczało koniec istnienia BLZCh „Wrabcza 1”.