Analiza kladystyczna przeprowadzona przez Stephena Brusattego i współpracowników (2010) wsparła hipotezę o bliskim pokrewieństwie skleromochla i pterozaurów jako grupy siostrzanej wobec dinozauromorfów, jednak wydłużenie drzewa filogenetycznego o jeden stopień w stosunku do najbardziej parsymonicznego skutkowałoby uzyskaniem pozycji skleromochla jako najbardziej bazalnego przedstawiciela Avemetatarsalia, jak u Bentona (1999 i 2004).