Sereno przedstawił również pięć możliwych synapomorfii skleromochla i dinozaurów: długość kończyny przedniej stanowi mniej niż połowę długości kończyny tylnej, głowa kości udowej nachyla się w stosunku do trzonu kości bardziej przyśrodkowo niż przednio-przyśrodkowo, nasada kości piszczelowej jest poprzecznie rozszerzona z niemal prostokątnym zakończeniem, kość skokowa charakteryzowana przez szeroką część wstępującą nasady jak u dinozaurów, w zredukowanej piątej kość śródstopia nie występuje silne boczne ugięcie palca. W 1999 roku Michael Benton stwierdził, że u skleromochla brak cech drugiej i czwartej, pierwsza charakteryzuje wszystkie Ornithodira oprócz pterozaurów, a trzecia i piąta są kiepsko zdefiniowane i odnoszą się do wielu archozaurów. Według przeprowadzonej przez niego analizy kladystycznej uwzględniającej 73 cechy morfologiczne 16 taksonów Scleromochlus nie jest grupą siostrzaną ani dla Pterosauria, ani Dinosauromorpha i w istocie nie należy do Ornithodira sensu Gauthier, więc Benton ustanowił nową nazwę szerszego kladu – Avemetatarsalia – obejmującego wszystkich przedstawicieli grupy koronowej archozaurów (= Avesuchia) bliżej spokrewnionych z dinozaurami niż z krokodylami. Grupa ta obejmuje Ornithodira oraz formy bardziej bazalne. Badania Bentona z 2004 roku przyniosły podobne rezultaty, jak te z 1999.