Kapitan z 1 stycznia 1927. Służył w 1 pułku artylerii polowej Legionów do października 1929: oficer młodszy, dowódca baterii, dowódca dywizjonu. Od października 1929 roku był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, którą ukończył w 1931 roku. W październiku tego roku został asystentem taktyki artylerii na tej uczelni. Z dniem 15 stycznia 1935 roku został przeniesiony do 1 pułku artylerii lekkiej Legionów w Wilnie w celu odbycia praktyki liniowej na stanowisku dowódcy II dywizjonuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 263.. Czasowo pełnił także obowiązki zastępcy dowódcy tego oddziału. 27 czerwca 1935 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 45. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W listopadzie 1937 roku powrócił do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na stanowisko wykładowcy taktyki artylerii.
W marcu 1939 roku został przydzielony do Oddziału III Sztabu Armii „Modlin”. Na tym stanowisku w czasie II wojny światowej wziął udział w kampanii wrześniowej. 27 września 1939 dostał się w niemieckiej niewoli.