Po uwolnieniu w lipcu 1945 do 1947 szef sztabu artylerii 2 Korpusu we Włoszech i Wielkiej Brytanii. Podpułkownik dyplomowany z 1 stycznia 1946. Po demobilizacji pułkownik dyplomowany z 1 stycznia 1961. Osiedlił się w Londynie, gdzie zmarł. Zwłoki spopielono. Od 1949 roku był jednym z organizatorów Brygadowego Koła Młodych „Pogoń” oraz jednego z oddziałów koła o nazwie „Granat”. 27 lutego 1967 roku Naczelny Wódz, generał broni Władysław Anders mianował go komendantem Brygadowego Koła Młodych „Pogoń”. Generał brygady z 19 marca 1972 z awansu emigracyjnych władz w Londynie.
W 1925 w Wilnie zawarł związek małżeński z Ireną Szidłówną i miał syna Jerzego Stanisława (ur. 26 stycznia 1926).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5901 – 24 listopada 1922 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1938). „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Niepodległości (15 kwietnia 1932) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Order Pogromcy Niedźwiedzia III klasy (Łotwa, 1922) Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku, s.