W 1945 zaplanowano wybory do Zgromadzenia Narodowego. Początkowo miały się one odbyć w sierpniu, ale na żądanie Petkowa i Kosty Lulczewa z Bułgarskiej Robotniczej Partii Socjaldemokratycznej, którzy obawiali się ich sfałszowania przez komunistów, zostały, za zgodą Stalina, odłożone na listopad. W międzyczasie Petkow usiłował uzgodnić z przedstawicielem Stanów Zjednoczonych, Maynardem Barnesem, obecność międzynarodowych obserwatorów w Bułgarii. Niezależnie od uzyskanego porozumienia opozycja ostatecznie podjęła decyzję o zbojkotowaniu wyborów i do parlamentu wszedł tylko Front Ojczyźniany. W tej sytuacji państwa zachodnie usiłowały, za pośrednictwem ZSRR, skłonić bułgarskich komunistów do włączenia opozycji pozaparlamentarnej w skład rządu. Petkow i Lulczew postawili jednak twarde warunki współpracy z Frontem Ojczyźnianym, w związku z czym propozycja upadła.
8 września 1946 rząd rozpisał referendum na temat przyszłości monarchii. Podobnie jak wszystkie inne liczące się siły polityczne kraju oraz większość społeczeństwa, BLZCh im. Nikoły Petkowa poparł propozycję zmiany ustrojowej. W październiku odbyły się wybory do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego w celu uchwalenia nowej konstytucji.