kleszcze oblężenia wojsk napoleońskich zamknęły się wokół miasta 8 grudnia, a przed Bożym Narodzeniem spłonął kościół św. Mikołaja. Pomimo wypalenia przedpola obrona miasta nie trwała długo, garnizon poddał się już miesiąc po podejściu Francuzów pod miejskie fortyfikacje, 7 stycznia 1807. Francuzi zarządzili likwidację murów miejskich i od tego czasu datuje się szybki rozrost miasta w kierunku jego przedmieść. W 1808 Przedmieście Mikołajskie – na zachodzie aż do linii dzisiejszych ulic Starogranicznej i Przedmiejskiej – zostało włączone w obręb miasta. Wkrótce obszar Przedmieścia Mikołajskiego zaczął zyskiwać charakter wielkomiejski, już w 1825 jej główna arteria – ulica Legnicka – uzyskała nawierzchnię brukowaną. Kościół, od którego patrona przedmieście zyskało swoją nazwę, przez kilka dziesięcioleci pozostawał zrujnowany aż do roku 1872, kiedy na jego miejscu rozpoczęto budowę kolejnej, trzeciej już świątyni pod tym samym wezwaniem. Nowy neogotycki halowy kościół pw. św. Mikołaja ukończono w 1883;