W kaganacie przybierała na sile rywalizacja polityczna pomiędzy książętami i tugun mógł liczyć, że decyzja ta wzmocni jego pozycję.
Działalność Karola Wielkiego zmierzała jednak do podporządkowania ziem awarskich, a co za tym idzie do ich włączenia do frankońskiej organizacji kościelnej. Radził nad tym zwołany w 796 roku synod biskupów w nieokreślonym bliżej miejscu nad Dunajem, być może na zachodnich terytoriach kaganatu. W 798 roku biskup Salzburga, Arno został mianowany arcybiskupem i miał się zająć budowaniem struktury kościelnej na północ od Drawy. Biskupem misyjnym został Deodoricus. Działalność misyjna uległa zakłóceniu z powodu wybuchu powstania w 802 roku. Po jego stłumieniu w 803 roku do arcybiskupstwa Salzburga zostały włączone tereny po Balaton i Rabę. W 805 roku w rzece Fisha został ochrzczony kagan awarski, który przyjął imię Abrahama. Trudno wobec fragmentaryczności danych stwierdzić cokolwiek pewnego o motywach jego decyzji. Trudno też wobec zniknięcia Awarów ze sceny dziejów stwierdzić jaki był przebieg i owoce prowadzonej wśród nich działalności misyjnej.
Bibliografia W. Szymański, E. Dąbrowska, Awarzy, Węgrzy, Ossolineum, Wrocław 1979, ss. 102 – 110.
Kategoria:Średniowieczni Awarowie