Opis konstrukcji Niszczyciele typu Porter posiadały stalowy, nitowany kadłub z wyniesioną częścią dziobową i uskokiem na wysokości przedniego komina. Rozwiązanie to nawiązywało do sylwetki pierwszych nowoczesnych amerykańskich okrętów tej klasy typu Farragut i stanowiło odejście od wcześniej budowanych gładkopokładowców. Napęd stanowiły dwie turbiny parowe systemu o łącznej mocy 50 000 KM, zasilane w parę przez cztery kotły wodnorurkowe Babcock & Wilcox i napędzające dwie śruby. Turbiny parowe umieszczone były w osobnych maszynowniach, co zwiększało żywotność okrętu w przypadku pojedynczego trafienia w śródokręcie. Okręty były zasilane w energię elektryczną przez dwa turbogeneratory o mocy po 200 kW. W razie ich uszkodzenia energię zapewniały (zainstalowane po raz pierwszy na amerykańskich niszczycielach) dwa awaryjne agregaty prądotwórcze o mocy 70 kW każdy.

Na kadłubach niszczycieli typu Porter zabudowano wysokie bryły nadbudówek, z zamkniętym pomostem dowodzenia na kanciastej nadbudówce dziobowej. Pomiędzy nią a przednim kominem znajdował się wysoki trójnożny maszt. Drugi, nieco niższy, zainstalowano przed nadbudówką rufową.