Wysoko rozmieszczone masy powodowały kłopoty ze statecznością okrętów, dlatego posiadały one zbiorniki balastowe, zalewane wodą w miarę zużywania paliwa.
Pierwotne uzbrojenie niszczycieli składało się z ośmiu armat Mk 12 kal. 127 mm w czterech podwójnych wieżach, rozmieszczonych w superpozycjach na dziobie i rufie. Armaty te nie były przystosowane do prowadzenia ognia przeciwlotniczego. Artylerię przeciwlotniczą okrętów stanowiły dwa czterolufowe zestawy armat automatycznych kal. 28 mm, po jednym za wieżą nr 2 i przed wieżą nr 3. Ponadto okręty posiadały osiem wyrzutni torped kal. 533 mm w dwóch poczwórnych zestawach umieszczonych w osi symetrii na śródokręciu, z ośmioma torpedami zapasowymi. Do wykrywania okrętów podwodnych służył sonar typu QC, zaś ich zwalczanie umożliwiały dwie zrzutnie bomb głębinowych na rufie.