Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do działań wojennych wzmocniono także o cztery miotacze bomb głębinowych uzbrojenie przeciw okrętom podwodnym. W miarę rozwoju środków radiolokacyjnych, okręty były wyposażane w kolejne radary: obserwacji nawodnej typu SG, obserwacji przestrzeni powietrznej typu SC i SC-2, artyleryjskie Mk 4 lub nowsze Mk 12/22 współdziałające z przyrządami kierowania ogniem artylerii głównej Mk 37 oraz radary Mk 28 i celowniki Mk 29 dla artylerii przeciwlotniczej. Niszczyciele służące na Oceanie Atlantyckim otrzymały radionamierniki HF/DF.

W 1944 roku cztery okręty: USS "Phelps", USS "Selfridge", USS "McDougal" i USS "Winslow" zostały przebudowane. Obniżono na nich wysokość nadbudówek, skrócono kominy i zabudowano nowy w kształcie pomost dowodzenia, przypominający konstrukcje na okrętach brytyjskich. Pod koniec działań wojennych, we wrześniu 1945 roku, dwa niszczyciele: USS "McDougal" i USS "Winslow" zostały przebudowane na okręty dozoru radiolokacyjnego. Pozostawiono jako ich uzbrojenie dwa podwójne działa kal. 127 mm i dwa poczwórne stanowiska działek kal.