Modyfikacje konstrukcji i uzbrojenia Po pierwszych obserwacjach działań morskich w II wojnie światowej dowództwo US Navy doszło do wniosku, że uzbrojenie przeciwlotnicze okrętów amerykańskich jest zbyt słabe. Aby temu zaradzić, jako rozwiązanie tymczasowe, rozpoczęto instalację działek Oerlikon kal. 20 mm. Na niszczycielach typu Porter montowano do ośmiu tego typu armat. Pod koniec 1942 roku na USS "Phelps" zdemontowano wieżę artyleryjską nr 3, ustawiając w jej miejsce poczwórnie sprzężone działko Bofors kal. 40 mm. W 1943 roku zastąpiono działka kal. 28 mm podwójnymi armatami Bofors. Od 1944 roku działa artylerii głównej były wymieniane na uniwersalne tego samego kalibru, jako pierwsze otrzymały je USS "Phelps" i USS "Selfridge". Kolejne wzmocnienie uzbrojenia przeciwlotniczego u okrętów działających na Pacyfiku wymusiły ataki kamikaze. Ponieważ działka kal. 20 mm nie zapewniały skutecznej ochrony, na USS "Phelps", USS "Selfridge" i USS "Winslow" zainstalowano 16 działek Bofors kal. 40 mm kosztem demontażu wyrzutni torpedowych. Aby zrekompensować wzrost masy uzbrojenia przeciwlotniczego, ze wszystkich okrętów typu Porter usunięto zasobniki z torpedami zapasowymi.