Sam zaś przemawiając do żołnierzy powiedział - „ Żołnierze ! Macie sposobność, której wyczekiwaliście : nieprzyjaciel w miejscu do walki nieodpowiednim i niedogodnym jest w waszych rękach; okażcie nam dowódcom taką samą odwagę, jaką tak często okazywaliście naczelnemu wodzowi, i niech wam się zdaje, że on jest tutaj obecny i że walczycie na jego oczach ”. Po tej przemowie Labienus wydał rozkaz zwrócenia się frontem do nieprzyjaciela i ustawienia się w szyku bojowym przeciw niemu, i po wysłaniu kilku oddziałów jazdy do ochrony taboru, resztę konnicy rozmieścił na skrzydłach. Legioniści wydawszy okrzyk bojowy obrzucili gradem pilum nadbiegających Trewerów. Ci, gdy wbrew swemu oczekiwaniu ujrzeli idących do ataku legionistów, o których sądzili, że właśnie uciekają, nie potrafili sprostać sile ich ataku i już w pierwszym starciu zmuszeni do ucieczki rzucili się ku najbliższym lasom. Labienus rzuciwszy w pościg za nimi konnicę, pokaźną liczbę wybił, a wielu wziął do niewoli. W kilka dni plemię Trewerów zostało spacyfikowane i poddane rzymskiemu dyktatowi. Idący z pomocą Germanie na wiadomość o klęsce Trewerów zawrócili do swego kraju.