Jako pierwsza została ukończona i odbyła 20 października 1930 roku „Freccia”, a główny „Dardo” rok później (16 października 1931 roku). Próby wykazały jednak niezadowalającą stateczność okrętów, wobec czego wymagane były niewielkie zmiany konstrukcyjne, jak zamiana masztu na lżejszy, obniżenie komina i stanowisk działek przeciwlotniczych, oraz dodanie 90 ton balastu i stępek przechyłowych. Wszystkie cztery okręty weszły do służby między październikiem 1931 a majem 1932 roku.
Jeszcze w październiku 1929 roku, przed wodowaniem okrętów, zdecydowano zamówić cztery kolejne okręty zmodyfikowanego typu Folgore (drugiej serii Dardo). W 1929 roku też cztery zmodyfikowane okręty zamówiła Grecja (typ Kountouriotis lub Ydra), a dwie pary zmodyfikowanych okrętów Turcja (typy Tinaztepe i Adatepe), przy czym niszczyciele typów Kountouriotis i Adatepe różniły się w porównaniu do okrętów włoskich umieszczeniem czterech dział 120 mm w pojedynczych stanowiskach.