Felice Orsini (ur. 10 grudnia 1819 w Meldola, zm. 13 marca 1858 w Paryżu) – włoski karbonariusz i działacz polityczny, organizator nieudanego zamachu na cesarza francuskiego Napoleona III Bonaparte.
Młodość Orsini urodził się w rodzinie oficera i członka tajnej organizacji. Planował zostać księdzem, jednak ostatecznie przejawiane od młodych lat zainteresowanie tajnymi ruchami politycznymi na rzecz zjednoczenia Włoch sprawiło, że podjął studia prawnicze na Uniwersytecie w Bolonii, które ukończył w 1843 z tytułem doktora. Wstąpił też do organizacji Giuseppe Mazziniego Młode Włochy. Jeszcze jako student brał udział w organizacji powstania zbrojnego, które poniosło jednak klęskę. Skazany razem z ojcem na dożywocie, został ułaskawiony przez nowego papieża Piusa IX.
Walka o zjednoczenie Włoch Orsini był członkiem Konstytuanty rzymskiej w 1849, po upadku republiki na nowo działał w organizacji Mazziniego. Został przez niego wysłany z tajną misją na Węgry, gdzie jednak został zatrzymany w 1854. Zdołał uciec z więzienia i w przebraniu wieśniaka przekroczyć granicę austriacką. Dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie opublikował swoje wspomnienia, a rok później, w 1857, także opis więzień austriackich. Ta druga publikacja dotarła też do Włoch i spowodowała zerwanie kontaktów Orsiniego z Mazzinim.